Negentienpuntlieveheersbeestje

Vandaag ben ik op de fiets gestapt en ben naar het beekdalgebied de Oude Kene gereden. De Oude Kene is een prachtig natuurgebied nabij Hoogeveen in Drenthe. De Oude Kene is ontstaan door samenwerking van het Drentse Landschap, Waterschap Reest en Wieden, een aantal gemeenten waaronder Hoogeveen en de Provincie om het Oude Diep haar natuurlijke karakter waar mogelijk is terug te geven. Oude Kene is de nieuwe naam voor dit deel van het
beekdal van het Oude Diep. En in rap tempo groeien er nu in dit gebied allerlei planten waar natuurlijk ook allerlei dieren, vogels en insecten op af komen.

Vandaag ben ik er naar toe gereden voor maar 1 insect en wel de
Negentienpuntlieveheersbeestje (Anisosticta novemdecimpunctata).

Dit lieveheersbeestje heb ik 2 maanden geleden ( 17 juni) voor het eerst in dit gebied waargenomen. Zie mijn blog: Stippen (vervolg)

Natuurlijk hoopte ik vandaag dit kevertje hier weer te mogen zien. Ik had zo mijn twijfels, omdat het alweer 2 maanden geleden was toen ik hier dit kevertje had waargenomen. Ik vroeg mij af of ik op dit tijdstip uberhaupt nog kevertjes zou ontdekken. Maar na enig speurwerk kwam ik toch een egelskophaantje te zien. Dit is een bladhaantje dat alleen op riet of op de grote lisdodde te zien is. En even later kwam ik er meer tegen, toch nog kevertjes dus!

                                       Egelskophaantje (Donacia vulgaris)

Gelukkig had ik laarzen aan, anders had ik natte schoenen, sokken en voeten opgelopen. Even later zag ik tijdens mijn speurtocht iets kleins op een rietstengel bewegen. Het bewoog maar even en toen zat ie weer stil. Langzaam ben ik er naar toe geslopen, gewaad moet ik eigenlijk zeggen. En ja hoor... de negentienpunter! Mijn geluk kon niet op! Hij was er nog! Het zal wel niet dezelfde geweest zijn die ik 2 maanden geleden heb waargenomen. Daar waar 1 kever te vinden is zullen er wel meer zijn, zeg ik maar. Hij had zich verscholen onder een blad van het riet.

Dit miniscuul kleine diertje is slechts 3 mm. groot. En als je er geen oog voor hebt, dan zie je hem zo over het hoofd (lees: miniscuul klein kopje).

En zoals ik al zei, daar waar 1 kevertje is zullen er wel meer zijn! Ongeveer 20 minuten later op enige afstand van het eerste lieveheersbeestje zag ik een tweede op een lisdodde zitten. Ook deze zat aanvankelijk achter of liever gezegd in de oksel van een blad verscholen.

Hij is uitgesproken langwerpig, ook het halsschild is nogal opvallend. Op zijn kop zie je een merkwaardig patroon dat ons aan een bladmotief doet denken.
Zijn voedsel bestaat net als van zoveel lieveheersbeestjes, voornamelijk uit bladluis. 

Het diertje is tamelijk algemeen in het grootste deel van het land. In de noordelijke provincies is dit kevertje minder bekend. Ik had het geluk dit diertje weer aan te mogen treffen in de Oude Kene, een natuurgebied bij Hoogeveen, mijn woonplaats in Drenthe. 

Graag tot de volgende insectenserie 

En bedankt voor de leuke reacties op mijn vorig bericht!

Stippen (deel 3)

Alhoewel ik de laatste weken veel insecten heb gefotografeerd, wil ik toch weer een stippenblogje plaatsen. Deel 3 dus!

De laatste tijd kom ik veel Citroenlieveheersbeestjes (Psyllobora vigintiduopunctata) tegen. Eenlingen of paartjes. Het verschil bij deze lieveheersbeestjes is duidelijk te zien. Het mannetje heeft een lichtere halsschild en kopje dan het vrouwtje.

Naast het "citroentje" kom ik de Zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) ook regelmatig tegen.

Deze "zevenstip" lijkt veel op de vijfstippelige, maar heeft toch wel degelijk 7 stippen! De achterste stippen zijn wat kleiner uitgevallen dan de rest.

Mijn nieuwe aanwinst voor wat betreft mijn lieveheersbeestjeswaarnemingen (lekker lang woord!) is deze Gevlekt rietkapoentje (Coccidula scutellata)! Zo op het eerste gezicht lijkt ie helemaal niet op een lieveheersbeestje. Dit oranje tot roodbruin kevertje is slechts 2,5-3 mm. Piepklein dus! Ik zag hem ook bijna over het hoofd. De naam zegt het al, hij bevond zich namelijk in het riet.

Graag tot de volgende insectenserie 

En bedankt voor de leuke reacties op mijn vorig bericht!

Stippen (vervolg)

Het is bijna een maand geleden, dat ik mijn laatste blogje heb geschreven. Het wordt nu wel weer tijd, dat er weer wat vermeld wordt van mijn kant. Dat ben ik mijn trouwe volgers verplicht!

Ik heb de afgelopen maand niet stil gezeten hoor! Bijna elke dag ben ik op pad geweest en heb schitterende insecten waargenomen, met name kevers die ik nog nooit eerder heb gezien. Honderden foto's gemaakt, bewerkt en alle waarnemingen op waarneming.nl vermeld. De meeste tijd ging natuurlijk in het uitzoeken en bewerken van de foto's zitten en vervolgens alle gegevens invoeren op waarneming.nl.

Vandaag wil ik een vervolg plaatsen op een eerder bericht over lieveheersbeestjes (stippen). Naast de 7 soorten lieveheersbeestjes die ik dit jaar al heb waargenomen, wil ik 4 andere soorten die ik onlangs heb gespot er aan toe voegen en met jullie delen.


Allereerst het heidelieveheersbeestje (Chilocorus bipustulatus)
Het diertje wordt 2 tot 4 mm lang. De kleur van de dekschilden is bruin tot zwart met op elk dekschild een rode veeg, vaak in twee stukken. Hij kan verward worden met het wat grotere wilgenlieveheersbeestje. Dit kevertje verwacht je natuurlijk op de heide tegen te komen, maar deze zat in een meidoornstruik.

Negentienpuntlieveheersbeestje (Anisosticta novemdecimpunctata)
Dit kleine diertje (3mm) vindt je alleen op waterplanten zoals riet of althans in de buurt daarvan. Hij is zo klein dat je er echt naar moet zoeken. Op onderstaande foto zit ie op mijn vingertop!

Hij is uitgesproken langwerpig, ook het halsschild is nogal opvallend. Op zijn kop zie je een merkwaardig patroon dat ons aan een bladmotief doet denken.
Zijn voedsel bestaat net als van zoveel lieveheersbeestjes, voornamelijk uit bladluis.

Het diertje is tamelijk algemeen in het grootste deel van het land. In de noordelijke provincies is dit kevertje minder bekend. Ik had het geluk dit diertje aan te treffen in de Oude Kene, een natuurgebied bij Hoogeveen, mijn woonplaats in Drenthe.

Tienstippelig lieveheersbeestje (Adalia decempunctata)
In mijn vorige blog (stippen) heb ik dit kevertje ook geplaatst, maar deze heeft een ander stippenpatroon.

En als laatste in dit blog het veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje. (Harmonia axyridis spectabilis) Zoals eerder omschreven een heel erg variabel dier. Van bleekrood via oranje tot dieprood en zwart met bleek zwarte, zwarte of rode stippen. 
Er worden meer dan 120 varieteiten onderscheiden, maar de meest gebruikte indeling is:

Harmonia axyridis succinea oranje/rood met 0-19 zwarte stippen,
Harmonia axyridis axyridis zwart met 12 stippen),
Harmonia axyridis spectabilis zwart met 4 stippen,
Harmonia axyridis conspicua zwart met 2 stippen.

Graag tot de volgende insectenserie 

En bedankt voor de leuke reacties op mijn vorig bericht!

Stippen

Toen ik nog klein was dacht ik dat het aantal stippen op een lieveheersbeestje de leeftijd van het diertje aangaf. Maar eigenlijk is de soort te herkennen aan het stippenpatroon op de dekschilden en de tekening op de halsschild.

Er zijn circa 60 soorten lieveheersbeestjes. De afgelopen weken heb ik 7 soorten tot nu toe waargenomen. Het lieveheersbeestje is voor mij de favoriet onder de kevers.

Citroenlieveheersbeestje (Psyllobora vigintiduopunctata)
Kleine kever (3-4,5 mm) die voorkomt in bosranden maar ook op open terrein.
Eigenlijk overal waar meeldauwschimmels te vinden zijn, want daarvan leeft hij.

Roomvleklieveheersbeestje (Calvia quatuordecimguttata)

Prachtige wijnrode kever. 5-6.5 mm.
Lijkt wel wat op het 10-vlek lieveheersbeestje en in mindere mate op het meeldauw lieveheersbeestje, die een brede doorschijnende rand aan zijn halsschild heeft.
Vaak volstaat het om de vlekken te tellen.

Tienstippelig lieveheersbeestje (Adalia decempunctata)

Het patroon van stippen op het halsschild is kenmerkend. Zoals alle lieveheersbeestjes komen de stippen niet meteen na het uitsluipen uit de pop. Zoals op de derde foto te zien is, komen er nogal wat varieteiten voor. De deuk of richel achteraan de dekschilden is een kenmerk, maar helaas heeft ook de veelkleurige aziatische, die er soms ook op lijkt, zo'n richel. De tienstip is echter meestal kleiner (3,5-5mm) dan de aziaat (4,9-8,2).

Veelkleurig aziatisch lieveheersbeestje (Harmonia axyridis succinea)

 Heel erg variabel dier. Van bleekrood via oranje tot dieprood en zwart met bleek zwarte, zwarte of rode stippen. Achteraan het lijf zit heel vaak een typerende 'deuk' of 'plooi'

Veertienstippelig lieveheersbeestje(Propylea quatuordecimpunctata)

De veertien stippen van deze lieveheersbeestjes zijn bijna altijd met elkaar verbonden en uitgesproken hoekig. Soms zijn de zwarte stippen zo groot, dat het dier zwart met gele stippen lijkt, en dan in de buurt komt van de zeldzame Veertienvlek en de algemene tienvlek, maar altijd zal de vierkante vorm van de stip, samen met de gele rand langs de schilden en de tekening van het halsschild de soort toch goed herkenbaar maken.

 Parend

 Lichte vorm

 Gele vorm

Viervleklieveheersbeestje (Brumus quadripustulatus)

Zeer ronde kever met opvallende verbrede randen van het dakschild. 3-5 mm.
Bol, zwart. De voorste stippen vaak kommavormig, de achterste soms zeer klein. Vaak op naaldbomen, maar kan ook elders voorkomen. 

Tamelijk algemeen lieveheersbeest.  

 

Zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) 

Net zo algemeen als de tweestip, maar een stuk groter.
Deze soort vind je niet in het bos, maar meestal in de zon, bijvoorbeeld op rozenstruiken. Daar eten ze voornamelijk bladluis, maar ook wel andere insecten en insectenlarven. Op dezelfde plaats vind je ook de larven van deze soort, en poppen. Er zijn wel andere lieveheersbeestjes die dezelfde kleuren en patroon van stippen hebben, maar die zijn een stuk kleiner, het kan dus haast niet missen als je deze ziet.

 

 Bedankt voor de leuke reacties op mijn vorig bericht

Lentekriebels

De lente hangt in de lucht. Vooral de eerste week van maart. Het kwik steeg tot wel 15 graden. Door de sneeuwklokjes en krokussen kregen de tuinen en gazons weer kleur. Insecten ontwaken uit hun winterslaap. Zoals deze lieveheersbeestjes. Het eerste lieveheersbeestje hieronder, die ik waarnam was op 5 maart.

 Zevenstippelig lieveheersbeestje(Coccinella septempunctata)

13 maart ontdekte ik nog een zevenstippelig lieveheersbeestje op een struik.

En deze Viervleklieveheersbeestje (Brumus quadripustulatus). Dit kevertje zat nog in zijn overwinteringsplekje in een inkeping onder een takje.

Bedankt voor de leuke reacties op mijn vorige berichten.

Zevenstippelig lieveheersbeestje - ladybug - coccinelle

Dit lieveheersbeestje trof ik vanmorgen aan op de stoep. Om een shoot van dit kevertje te kunnen maken heb ik hem op een blaadje geloodst.

Het zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) is een kever uit de familie lieveheersbeestjes (Coccinellidae). Het is door de opvallende kleuren, de onschuldige en weinig schuwe natuur en het algemene voorkomen één van de bekendste kevers van westelijk Europa. Het zevenstippelig lieveheersbeestje wordt soms gezien als brenger van geluk en is zelfs een symbool tegen zinloos geweld.

De kever is als larve en ook als volwassen insect een felle jager die voornamelijk bladluizen eet en is hierdoor geliefd bij tuinders. De kever wordt wereldwijd als biologisch bestrijdingsmiddel ingezet in kassen en boomgaarden om bladluizen te bestrijden.

 Het zevenstippelig lieveheersbeestje komt voor in grote delen van Europa en in delen van Azië. De kever is voornamelijk in zonbeschenen terreinen te vinden, beschaduwde omgevingen als bossen worden vermeden. De kevers houden in de winter een winterslaap en kunnen dan massaal in huizen worden aangetroffen. In België en Nederland is de soort algemeen en kan plaatselijk zeer talrijk voorkomen.

Het zevenstippelig lieveheersbeestje is één van de insecten die direct is te herkennen aan de helderrode dekschilden met altijd zeven zwarte stippen. Het aantal stippen heeft bij lieveheersbeestjes dus niets met de leeftijd te maken.