Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum)

 Deze heidelibel (mannetje) heb ik ruim een maand geleden (12 november) waargenomen bij het Echtenerzand (Boswachterij Ruinen). De bruinrode heidelibel lijkt op de steenrode heidelibel. Alleen bij de bruinrode ontbreekt de zogenaamde "hangsnor", het zwarte streepje op het voorhoofd (tussen de ogen). Deze stopt namelijk bij de bruinrode heidelibel bij de oogranden en loopt niet of nauwelijks door langs de oogranden naar beneden.

 De bruinrode heidelibel is een pioniersoort die zijn optimum vindt in ondiepe poelen die ’s zomers geheel of gedeeltelijk uitdrogen en weinig vegetatie hebben. De soort komt echter ook voor in allerlei andere stilstaande en zwak stromende wateren.

 Het is een nazomersoort: eind mei tot eind november, met een piek van eind juli tot eind september. Er zijn sporadische waarnemingen bekend van bruinrode heidelibellen in het (zeer) vroege voorjaar, wat erop wijst dat de soort bij hoge uitzondering als imago kan overwinteren. Bruinrode heidelibellen vertonen ongeveer hetzelfde gedrag als de meeste andere heidelibellen. Jonge dieren zijn in de wijde omtrek van het voortplantingswater aan te treffen, zittend en jagend in ruige vegetatie. 

 Geslachtsrijpe mannetjes vliegen bij het water en gaan regelmatig zitten op uitstekende stengels in de oevervegetatie. Ze speuren naar vrouwtjes voor de paring. Mannetjes die dichtbij komen worden meestal verjaagd. De eitjes worden vliegend in tandempositie afgezet, in het water.